Menno Alexander
* 2 februari 2000 †
Mail naar Robert en Petra
Deze pagina is opgedragen aan
Menno Alexander Prins
Wij zijn Robert en Petra Prins en we zijn sinds 1991 samen waarvan bijna 3 jaar getrouwd.
We wilden heel graag samen een kindje dus besloten we om in maart 1998 te stoppen met de pil. Dertien maanden later en wat onderzoeken in het ziekenhuis was het eindelijk zover, we waren zwanger. Het is de hele zwangerschap uitstekend gegaan er was alleen sprake van een grote baby. Omdat hij niet indaalde heeft de verloskundige ons met de 39e week naar het ziekenhuis verwezen. En toen begon het gezeur, omdat hij zo groot was (ze verwachtten een 9-ponder) en niet ingedaald werd er besloten dat er voor 99% een keizersnee zou plaatsvinden en ze zouden dat doen in de 41e week en of we de volgende dag maar even wilden bellen voor een afspraak. Toch wel spannend, wij de volgende dag gebeld en toen werd er gezegd dat ze toch een natuurlijke bevalling af wilden wachten, het was onze eerste dus wij hadden zoiets van ze zullen het wel weten en dus ging ik 3 keer in de week aan de ctg om naar zijn hartje te luisteren. Er gebeurde maar niks dus moest ik op woensdag 2 februari, ik was precies 42 weken, komen en zou dan ingeleid worden.
Ik werd 's ochtends om 4.15 wakker en voelde wat gerommel in mn maag en toen ik om 8.00 in het ziekenhuis kwam had ik 1 cm ontsluiting. Ze hebben toen gel ingespoten om de weeën op te wekken en om 17.30 hebben ze de vliezen gebroken omdat er nog maar 5 cm was. Direct daarna kreeg ik persweeën en om 19.30 besloten ze maar een ruggeprik te geven tegen de pijn. Dit lukte niet en na 3 keer proberen gaven ze het op. Toen werd er eindelijk om 20.00 besloten dat ze toch maar die keizersnee gingen doen. Er was iemand op de o.k. die spoed was dus wij moesten maar wachten, er was bij ons tenslotte geen spoed want de hele dag had zijn hartje geklopt als een paard, en uiteindelijk werd ik om 21.00 naar de o.k. gereden,waar ze toch nog een keer een ruggeprik probeerde, dit lukte toen wel, ze hebben nog een keer met de doptone geluisterd en toen was hij er nog en om 21.44 is hij geboren onze Menno Alexander, 4930 gram en 54 cm lang.
Hij werd gelijk meegenomen door de kinderarts want hij zag er wat wit en slapjes uit maar de gyneacoloog had een kreetje gehoord dus wij maakten ons geen zorgen.Toen ik gehecht was en op een schoon bed lag kwam de gyneacoloog ons vertellen dat het niet goed ging met onze Menno. Hij had het niet gehaald. Ze hebben adrenaline in zn hartje gespoten, infuus geprobeerd, het heeft niet mogen baten. De eerste conclusie van de kinderarts was dat hij gestikt was in de poep in het vruchtwater. Uit de obductie bleek dat Menno is overleden door zuurstofgebrek in de baarmoeder, dus voor ons met andere woorden als we een half uurtje eerder waren geweest was hij er nog en dat geeft de gyneacoloog ook toe.
Voor ons gevoel hebben die arts-assistenten vreselijk gefaald door toch voor die 1% te kiezen (dit was nergens op papier terug te vinden) en we hebben het ziekenhuis dan ook aansprakelijk gesteld voor de dood van onze Menno. We weten dat we hem er niet mee terug krijgen maar we willen ze onder de neus drukken dat zoiets nooit meer mag gebeuren, en dat ze niet zo volgens een boekje moeten werken maar naar de natuur luisteren.
We willen jullie zijn foto's laten zien want we zijn heel erg trots op ons ventje en we willen hem aan iedereen laten zien, want hij mag gezien worden.
Zijn geboorte kaartje, alsof we van te voren wisten dat hij bij de sterren hoorde
Zo dichtbij en zover weg.
Je bent bij ons gekomen,
en ook weer weggegaan.
Menno Alexander
geboren op 2 februari 2000
om 21.43 uur, overleden om 22.15 uur.
Menno weegt 4930 gram en
is 54 cm lang.
Robert en Petra Prins
Is het geen plaatje?
We hadden hem zo graag mee naar huis genomen
We hebben hem onder zijn eigen dekentje gelegd en zijn muziekbeer meegegeven
Er waren zoveel bloemen en beren voor ons ventje
dit zijn Menno's voetjes
 Lees mijn gastenboek |
U bent bezoeker |
 Schrijf in mijn gastenboek |