Nieuwsbrief Lieve Engeltjes Nummer 3, december 2001
Trainingsdag voor hulpganzen
Zaterdag 10 november heeft er een trainingsdag voor de Hulpganzen plaatsgevonden. Het doel van deze trainingsdag was om met elkaar een stukje technische training te doorlopen op het gebied van internethandeling (o.a. verandering van e-mailadressen van leden, waar kun je informatie terugvinden die belangrijk is voor je leden, wat zijn bouncing en pending members en wat doe je daarmee) en met elkaar te praten over het emotionele gedeelte van het Hulpganzenwerk (o.a. hoe ga je om met emotionele situaties, wanneer wordt het in een situatie nodig om zelf steun te vragen bij het begeleiden van je leden en durf je dat te vragen).
We hadden als locatie een school in Schiedam uitgezocht waar we een geweldig mooi lokaal, uitgerust met 24 computers, tot onze beschikking hadden en een aantal lokalen waar we in kleine groepjes met elkaar aan de hand van een opdracht met het emotionele gedeelte aan de slag konden.
De training zou van 13.00 tot 16.45 uur duren. Omdat vele Hulpganzen hun collega’s nog nooit in het echt ontmoet hadden was er vanaf 12.00 uur een ontmoetingsmoment georganiseerd voorzien van koffie, thee en gebak. Dat gaf een ieder de gelegenheid om een gezicht te plaatsen bij de namen die wij dagelijks over ons beeldscherm zien rollen wanneer we bezig zijn met het Hulpganzenwerk.
Om 13.00 uur werd de groep bestaande uit 47 personen uitgesplitst. De technische en emotionele training werd in 2 workshops aangeboden, onderbroken door een pauze.
Voor een ieder stond er een computer beschikbaar waar je met je gebruikersnaam en wachtwoord kon inloggen. Op die wijze kwam een ieder uit op een ‘oefenlijst’.
Onder leiding van Ronald Velgersdijk en ondersteund door een aantal van zijn collega-bestuursleden mochten Hulpganzen zich anderhalf uur lang bekwamen in het veranderen van e-mailadressen van leden, het aanvragen of veranderen van Yahoo!ID's, het plaatsen van bestanden en het zoeken naar mailtjes in archieven. Er waren ook Hulpganzen voor wie de wereld van internet en Yahoo! minder geheimen kent. Zij hebben zich, gewapend met de snoepjesvoorraad van iemand, uitgeleefd in het ‘stiekem’ mailen naar elkaar terwijl Ronald zijn best deed om de oefenstof goed door te nemen. Dan is de sfeer uit de tijd dat we dagelijks in de schoolbanken zaten weer snel teruggevondenJ
Terwijl er in het lokaal naast ons van tijd tot tijd plaats was voor algehele hilariteit, was de groep die de emotionele workshop volgde een stuk serieuzer bezig.
Onder leiding van verlies- en communicatiedeskundigen Anne-Marie Vermaat en Wijnand Boer stond deze groep stil bij de vraag: "Waar heb je het als Hulpgans moeilijk mee in de contacten met de lijst?"
Na een korte inleiding van Anne-Marie gingen we uiteen om in kleine groepjes te proberen antwoord te geven op deze vraag. Daarna werden onze antwoorden naast elkaar gelegd op zoek naar verschillen en overeenkomsten. Als rode draad door alle antwoorden heen lijkt de inhoud van ons rugzakje te lopen...... wanneer mag ik mailen als lotgenoot en wanneer ben ik Hulpgans? Zijn die twee dingen te scheiden van elkaar? Hoe vind ik een evenwicht tussen mailtjes die een blijde of hoopvolle inhoud hebben en de mailtjes die geschreven worden door ouders die in de donkerste periode van hun leven zitten? Maar het meest belangrijke gespreksonderwerp was misschien wel: "Mag ik en durf ik hulp te vragen aan mijn leden en/of collega’s wanneer ik zelf in een mindere periode zit.......?"
Anne-Marie en Wijnand in actie
In de gesprekken werd duidelijk dat, omdat we in een begeleidende rol zitten, Hulpganzen het soms heel moeilijk vinden om aandacht te vragen en te krijgen voor hun persoonlijke stukje verlies. Het was heel fijn om met elkaar te bespreken dat ook een Hulpgans recht heeft op een stuk rouwondersteuning, ook al ben je misschien wat verder dan de leden die je begeleidt of een collega-Hulpgans.
De pauze tussen beide workshops in werd door velen gebruikt om ervaringen uit te wisselen, wat te drinken of even het nicotinegehalte op peil te brengen. Daarna wisselden de groepen van workshops. Tegen vijven zat de trainingsdag er op en was er voor iedere Hulpgans een mooi Handboek beschikbaar. Het bestuur heeft hierin getracht zo veel mogelijk problemen en vragen, zoals die voor komen in het dagelijkse werk van een Hulpgans, op papier te zetten. Een waardevol naslagwerk waarvan het bestuur hoopt dat het het functioneren van een Hulpgans zal vergemakkelijken.
Nadat een ieder zijn Hulpganzen Handboek in ontvangst had genomen, werden Anne-Marie en Wijnand bedankt voor de wijze waarop zij hun workshopgedeelte hadden vormgegeven. Dat hun training als een zeer waardevolle workshop was ervaren werd door een ieder beaamd. Anne-Marie en Wijnand ontvingen van onze voorzitster Miranda Stolk een mooie LE-kaars en een fles goede wijn om onder het genot van een glaasje bij kaarslicht nog eens na te praten over deze training......
Waar deze dag voor velen een eerste ontmoeting was met zijn of haar collega-Hulpganzen was het ook een dag van afscheid. Eén van onze Hulpganzen van het eerste uur, Henca van Schijndel, had aangegeven haar functies binnen Lieve Engeltjes neer te zullen leggen. Henca is lid geweest vanaf de zomer van 1999 en heeft aan de bakermat gestaan van het stuk Hulpganzenbegeleiding zoals Lieve Engeltjes dat momenteel kent. Voor Henca was het tijd geworden om LE los te laten en haar leven te vervolgen.
Afscheid van een fijn iemand
Daarna werd het tijd voor een afsluitend etentje dat de Hulpganzen aangeboden kregen van het bestuur als blijk van waardering voor een jaar van inzet en betrokkenheid voor het Hulpganzenwerk binnen Lieve Engeltjes. Omdat onze reisleider de weg een beetje kwijtraakte duurde het iets langer voordat we de chinees in het vizier kregen maar de wandeling werd door weinigen als onaangenaam ervaren. Na zo’n zware dag was het heel fijn om even een frisse neus te halen en daarna op een ontspannende manier de dag te kunnen beëindigen. Een dag die ronduit succesvol genoemd mocht worden en waarvan ook vele Hulpganzen aangaven deze graag jaarlijks herhaald te willen zien, maar wel met nog meer ruimte voor het emotionele gedeelte.
Een dag die onmogelijk had kunnen plaatsvinden als Monuta en Yarden ons de financiële middelen niet hadden gegeven om deze dag te organiseren, de Firma Stumpel uit West-Friesland ons een groot deel van het Handboekmateriaal niet had verschaft en Anne-Marie Vermaat en Wijnand Boer deze training op maat niet hadden willen ontwikkelen. Hiervoor onze enorme dank! Wij hopen dat we volgend jaar gehoor kunnen geven aan de vraag van onze hulpganzen om opnieuw een trainingsdag te organiseren.
Mocht u of uw bedrijf een financiële bijdrage hiertoe willen leveren, dan kunt u contact opnemen met Anja de Bruin van de donateurs-commissie
| Vorige | Index
|
Reageren? | Volgende |