Gedicht

Samen een kind verloren
elkaar leren kennen in het diepste dal
samen weer licht zien gloren
en hopen dat de zon ooit weer stralen zal.

Samen elkaars tranen zien lopen
door meters geschreven papier
met spanning op een antwoord hopen
van een zielsverwant, want jij bent hier.

Een woord van troost, herkenning en steun
als ik de weg ben kwijtgeraakt
weet dat ik dan op jou leun
en jij me weer een beetje mens maakt...

Astrid Reijnen (LE3)