Als ik deze ochtend mijn gordijnen open zijn de in de schaduw gelegen daken nog wit en vorstig. Terwijl de ochtendzon haar eerste stralen over de wereld gooit, staar ik naar de tegenstellingen tussen deze twee natuurverschijnselen. Ik probeer er zo lang mogelijk van te genieten. Ik heb zojuist het weerbericht gehoord en de temperatuurverwachting op deze dag laat me beseffen dat het er alle schijn van heeft dat Koning Winter op zijn retour is. We mogen ons heel voorzichtig gaan verheugen op een nieuwe lente. Als ik weet dat het nieuwe seizoen niet lang meer op zich laat wachten ben ik altijd heel verwachtingsvol. Die verwachtingsvolle gevoelens heb ik op oudejaarsavond ook altijd want wat gaat het nieuwe jaar mij brengen?
Dit
nieuwe jaar startte voor Lieve Engeltjes heel roerig maar ook heel verwachtingsvol. Een deel van het bestuur maakte plaats voor nieuwe mensen, voor een nieuw elan. Daarbij vraag ik mij af of deze nieuwe bestuursleden als dartelende lammetjes op de eerstkomende informatiedag voor onze begeleidende lijstganzen en commissieleden jullie tegemoet zullen huppelen........Het hoort eigenlijk wel zo;-))
Het jaar 2003 is ons eerste jubileumjaar. Vijf jaar waarin het leven van velen veranderde. Voor sommigen is het nog heel kort terug dat hen het meest vreselijke verlies overkwam. Voor anderen is het wat langer geleden en lijkt het verlies beter te dragen in het dagelijkse leven.
Ook Lieve Engeltjes veranderde in deze vijf jaar. We groeiden van een enkele lijst met 32 leden uit tot 38 lijsten met, op dit moment, 700 leden. Er werd gestart met folderuitgave, er werden ontmoetingsweekenden georganiseerd, er werden twee boeken uitgebracht. Er kwamen gelukkig steeds meer vrijwilligers die ons dagelijks helpen om een stuk zelfhulpverlening te bieden aan lotgenoten, met een kwaliteit die zich blijft verbeteren. Lieve Engeltjes is druk bezig om de kinderschoenen te ontgroeien. Dat vraagt van ons als organisatie ook meegroeien. Een meegroeien dat een professionele aanpak vraagt, eigenlijk vereist want we zullen blijven groeien. Een groei waar je met gemengde gevoelens naar kijkt. Het maakt ons trots en tegelijk verdrietig omdat je weet wat deze groei betekent voor ouders, grootouders, broers en zusters, andere familieleden, vrienden en buren.............
Dat dubbele gevoel was ook voelbaar toen Michael Kuurstra 27 januari j.l in de Geertekerk te Utrecht ons jubileumboek, de dichtbundel doodgewoon mijn kind, overhandigde aan Herman van Veen. Ook Herman ervaarde dit gevoel. Hij omschreef dit heel treffend in zijn toespraak.
De uitreiking van ons tweede boek was de eerste van een aantal activiteiten die er dit jaar zullen plaatsvinden. Activiteiten waar we jullie gedurende het jaar over zullen berichten, of via onze Nieuwslijst voor de leden of hier via de Nieuwsbrieven. Voor 30 maart staat er een informatiedag gepland waarin het nieuwe bestuur graag wil kennismaken maar vooral praten met al die vrijwilligers die werkzaam zijn binnen Lieve Engeltjes en met elkaar, op jaarbasis, goed zijn voor 100.000 uur vrijwillige hulpverlening aan lotgenoten.
Samen met hen willen wij een organisatie neerzetten die de groei van Lieve Engeltjes ook de komende vijf jaar aan zal kunnen op weg naar ons tweede lustrum.................
Warme groeten, Anja de Bruin
Voorzitter Stichting Lieve Engeltjes
mama van Vanessa*
| Index
|
Reageren? | Volgende |