Nieuwsbrief Lieve Engeltjes Nummer 12, juni 2004

Vlinderwand

Lieve leden van LE,
Een jaar geleden schreef ik een stuk in de nieuwsbrief over de vlinderwand in het Atrium in Heerlen. Waar ik mee eindigde was: "Met dit hele verhaal ben ik later naar de bewuste werkgroep van de kraamafdeling gegaan, ook de maatschappelijk werkster van het ziekenhuis was hierbij aanwezig. Zij waren allemaal zeer enthousiast en willen proberen of hier een dergelijk project opgezet kan worden! Er is natuurlijk een lange (bureaucratische) weg te bewandelen, maar ik heb goede hoop en hou jullie graag op de hoogte."

In de tussentijd heb ik regelmatig contact gehad over de ontwikkelingen rondom de vlinderwand. Het schilderij is gemaakt door een van de medewerkers van het ziekenhuis, Henk van der Meer.

Henk van der Meer voor de vlinderwand

Ik was zeer onder de indruk dat iemand die ons verdriet niet kent, zoveel voor ons wil doen. Hij heeft heel veel tijd in dit schilderij gestoken, het doek is 1.5 meter hoog en 2 meter breed, zo groot dat hij er thuis geen plaats voor had. Daarom heeft hij vele vrije uren in het ziekenhuis doorgebracht op een speciaal voor hem gereserveerde kamer.
In januari zijn we een keer wezen kijken, het schilderij was voor ruim de helft klaar en was al prachtig! Nu het echt klaar is, is het gewoonweg ontroerend. De vlinders lijken voor het doek te vliegen, zo sprekend is het gemaakt.

Eind maart kreeg ik een telefoontje van één van de verpleegkundigen, het schilderij was klaar en de datum voor de onthulling was bekend: 14 mei 2004.

Tijdens de (informele) bijeenkomst waren ongeveer 30 mensen aanwezig. Van verpleegkundigen en maatschappelijkwerkers, tot een afgevaardigde van de directie van het SKB (Streekziekenhuis Koningin Beatrix).
De coördinator van de afdeling gynaecologie deed het woord, vertelde wat de vlinderwand inhoudt en hoe het tot stand is gekomen. Daarna werd mij gevraagd het doek te onthullen en een woordje te spreken. Dat beëindigde ik met een elfje:

Vlinderwand
voor Iwan
en alle anderen
die wij niet vergeten
liefde

Toen mocht ik voor Iwan nog een vlindertje ophangen. Dat vond ik een hele grote eer! Maar vooral: ik vond het ontzettend lief dat ze Iwan er bij wilden betrekken!

vlinderwand
De bovenste (paarse) vlinder is voor Iwan.

Daarna is het nummer MLK van U2 gedraaid, een nummer dat wij ook op de crematie van Iwan hebben laten horen. Zo was een ieder even alleen met zijn gedachten. Vervolgens is de schilder bedankt, evenals de mensen die geld voor het opknappen van het stiltecentrum hebben geschonken. Tot besluit was er nog een hapje en een drankje.

Dezelfde dag stond in een aantal kranten uit de regio een stuk over de vlinderwand. Niet weggestopt, nee, midden op de pagina met een hele grote foto! Het ziekenhuis kreeg 's ochtends al een aantal reacties van mensen die ook een kindje waren verloren en de vlinderwand een heel mooi gebaar vonden.

Over een tijd, misschien een half jaar, misschien langer, zal er een bijeenkomst zijn van ouders die na de 14^e mei hun kindje verloren en er voor kozen een vlinder op te hangen. Bij deze bijeenkomst zal ik hoogstwaarschijnlijk ook aanwezig zijn. In de daaropvolgende nieuwsbrief zal ik jullie op de hoogte stellen van het verloop van de bijeenkomst.

Wordt vervolgd...

Tanja, mamma van Iwan* en Liza