Nieuwsbrief Lieve Engeltjes Nummer 14, december 2004

Kerstavond 2004

Kerst zal nooit meer zo zijn als vroeger. Een vrolijk, gezellig feest met kaarsjes. De kaarsjes hebben na de vorige kerst een hele andere betekenis gekregen.

Kerstavond 1997
Mijn toekomstige vriendje, Maurice, haalde me op om naar de kerk te gaan. Wij zijn niet kerkelijk aangelegd, maar het heeft mij wel altijd getrokken om samen Kerstavond in een kerk te vieren. De kerk zit stampvol en wij besloten samen kerstavond bij mij thuis door te brengen.
Kerstavond 1998
Naast het appartement dat wij gekocht hadden is een kerk. Die kerstavond zaten wij in die kerk. Voor het eerst hoor ik dat er wordt gebeden voor alle dierbaren die dat jaar zijn overleden.
Kerstavond 1999
Het is een koude avond die wij met vrienden in een koude kerk doorbrengen. Die Kerst breng ik ziek in bed door.
Kerstavond 2000
Het sneeuwde, ik besloot toch even naar de "buren" te gaan.
Kerstavond 2001
Dat jaar gingen wij naar Den Bosch om de levensgrote kerststal te aanschouwen.
Kerstavond 2003
Wij hoorden de kerstklokken luidden in onze ziekenhuiskamer.

24 december 2003
De dag dat wij vader en moeder werden en alles voor ons definitief veranderde. 's Ochtends vroeg is onze Megan Isabella geboren. Het was haar niet gegund om langer dan twee uur en veertig minuten op deze wereld door te brengen. Een dag waarin er zoveel gebeurde dat je eigen emoties werden uitgeschakeld. Na een moeilijke slapeloze nacht, kwam de nachtzuster 's ochtends kijken hoe het ging. Voor het eerst kwamen bij mij de tranen. En deze stroomden steeds weer als ik het gedicht las, dat ik van de nachtzuster ontving.

Adventslicht

Licht dat huilt met wie verdriet heeft
Licht dat zoekt naar wie verloren loopt
Licht dat onrecht aan het licht brengt
Groei aan tot licht dat alles verlicht

Licht dat blijft als het donker wordt
Licht dat een lamp is voor onze voeten
Licht dat vraagt om niet gedoofd te worden
Groei aan tot het licht dat alles verlicht

Licht dat vreugde aan het hart geeft.
Licht dat moed schenkt aan de moedeloze mens
Licht dat nieuw hoop is in de winternacht
Groei aan tot het licht dat alles verlicht

Licht dat de dag dichterbij brengt
Licht dat wending brengt op de donkerste dag
Licht dat oplicht in een goddelijk Kind
Groei aan tot het licht dat alles verlicht

Licht Jou bezingen wij
Geen mens leeft zonder dat eeuwige verlangen
naar Licht dat blijft
Licht tot Jou richten wij ons
opdat ook wij groeien in het Licht
Het Licht van de Liefde in de wereld

Marinus van den Berg

Kerst ging dat jaar in een mist voorbij. Terwijl wij andere jaren netjes gekleed aan een Kerstdiner zaten, bereidden wij dat jaar de crematie van Megan voor. Het was het enige wat wij nog voor haar konden doen.

Megan Isabella

Kerstavond 2004
Deze Kerst begint al in augustus 2004, toen begonnen wij namelijk al te denken over wat wij deze Kerst zullen doen.
We weten het nog niet helemaal. De winkels zal ik deze dag vermijden. De wensen van prettige kerstdagen wil ik dit jaar niet horen. Ooit zal ik er weer aan moeten geloven, maar die woorden zijn nu nog veel te hard! Dit jaar zullen wij waarschijnlijk thuis op de bank zitten en denken aan vorig jaar. Aan al die onwerkelijk uren en dagen, weken en maanden erna. We lezen het ziekenverslag door en bekijken haar foto's. Het boek met alle kaarten die wij vorig jaar na de geboorte en overlijden van Megan hebben gekregen, bladeren wij door. Deze dag hadden wij haar eerste verjaardag moeten vieren en nu zitten we slechts met zijn tweeën op de bank.

Hoe zal later elk jaar haar jaardag zijn? Als straks de meeste anderen een gezellige kerstavond met elkaar doorbrengen zal er in ons gezin altijd één persoon zichtbaar afwezig zijn. Zij zal nooit die kerstavond aanwezig zijn, maar zij zal altijd op die ene avond extra worden gemist onze kleine mooie meid: Megan Isabella.

De ouders van Megan Isabella, Maurice en Mirjam