Nieuwsbrief Lieve Engeltjes Nummer 15, maart 2005

Werk!

Tot mijn grote spijt mocht ik vorige keer niets vertellen over de spannende dingen die ik zou gaan doen. Maar het heeft inmiddels in de krant gestaan, dus ik mag het nu ook met jullie delen. Moeder is back in business!!! Ik heb een rol in 'Rozengeur en Wodka Lime'!!! Ik speel de rol van Eva de Ridder, eigenaresse van een fitnesscentrum en getrouwd met de zanger Mike de Ridder.
Jullie wisten wel dat het langzaam maar zeker weer een beetje begon te kriebelen bij me, dat ik mijn vak begon te missen. Ik had me alleen niet gerealiseerd dat het gemis zo groot was.

In de tijd dat ik zwanger was van Jasmijn piekerde ik er niet over om mijn werk op te geven. Ik was ervan overtuigd dat ik een veel leukere moeder zou zijn als ik zou blijven acteren. Maar ja, Jasmijn overleed, Tijgertje overleed, ik kreeg een miskraam en langzaam maar zeker raakte mijn liefde voor mijn vak op de achtergrond.
Er was nog maar een ding belangrijk... ik wilde een gezond en levend kind! En die kreeg ik en mooier nog, ik kreeg er nog één! Ik was de koning te rijk en wilde niets liever dan zoveel mogelijk tijd met mijn kinderen doorbrengen.
Mijn vak... ach dat was geweest. Ik had wel zo ongeveer bereikt wat ik wilde bereiken. Ik zou nooit tijdens de overgang gaan denken: "Had ik maar...". Nee, ik was gelukkig met mijn leven als fulltime mama.
Tot een paar maanden geleden. Ik had al eens eerder gezegd dat ik graag weer wilden werken, maar had nooit genoeg actie ondernomen om dat te bewerkstelligen. Kennelijk was de tijd toch nog niet helemaal rijp.

Maar na de zomervakantie vorig jaar realiseerde ik me opeens dat ik niet echt gelukkig was. Dat klinkt behoorlijk dramatisch en eigenlijk was dat het ook. Ik was in de valkuil gestapt waar ik altijd zo bang voor was geweest. Mijn angst is altijd geweest om teveel gewicht op de schouders van mijn (levende) kinderen te leggen, om mijn geluk af te laten hangen van hun aanwezigheid. Sommigen van jullie zullen dit wel herkennen. Je bent zo lang bezig met het krijgen van een gezond kind en tijdens dat hele proces ben je vaak bang, boos en verdrietig en je denkt dat dat allemaal over zal gaan als er maar eenmaal een gezond kind is. En ja, dat is voor een groot gedeelte ook waar, vind ik. Het leven is lichter geworden door de komst van mijn zoontjes. Ik ben een gelukkiger en completer mens geworden door mijn gozertjes. Maar er is meer... ik ben er zelf ook nog. Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn geestelijk en lichamelijk welzijn. En ik word nou eenmaal ook heel erg gelukkig van mijn werk.

Een paar dagen nadat ik tot deze conclusie was gekomen ging mijn telefoon, of ik het vervelend vond om auditie te doen voor een gastrol in 'Rozengeur en Wodka Lime'. Nee, natuurlijk niet. Ik vind het een geweldige serie, dus die auditie deed ik graag.
Ik kreeg de tekst toegestuurd, leerde die uit mijn hoofd, kocht een kettinkje en een paar oorbelletjes voor mezelf. Dat doe ik namelijk altijd bij een auditie. Ik zorg er altijd voor dat ik iets aan heb dat niet van mij is, een soort symbool voor het karakter dat ik ga spelen. En met knikkende knieën ging ik naar de auditie toe.
Het is wat hoor, zo'n auditie. Je kunt je er niet doorheen bluffen, je moet echt laten zien wat je kunt en dan maar hopen dat dat overkomt én dat je voldoet aan het beeld dat zij in hun hoofd hebben!
Na afloop had ik een goed gevoel, maar toen begon het wachten... en wachten... en wachten... een week ging voorbij, twee weken en de moed zonk me in de schoenen... Het castingbureau gebeld, maar er was nog niets bekend, er werd nog over vergaderd, de band moest nog naar anderen toe... zenuwslopend!

Wodka Lime

Na ruim twee weken, ik lag met mijn kinderen in het zwembad, kwam mijn moeder aangerend met mijn mobiele telefoon; het castingbureau aan de lijn. Men was erg enthousiast over me, maar er kwam een tweede ronde... Wat een gedoe voor een gastrol dacht ik nog. Toch was ik erg blij te weten dat ik een goede kans maakte.
Een paar weken later de tweede ronde. Hetzelfde scènetje, dit keer samen met Isa Hoes. Ik was bloednerveus (niet om Isa hoor, nee, dat zij er was vond ik alleen maar erg fijn). Ik had net een behoorlijke griep achter de rug en had nagenoeg geen stem. De creative producer was ook bij de auditie aanwezig. Hij liet me de scène op een paar verschillende manieren spelen en ik had het gevoel dat het allemaal totaal niet wilde lukken. Twee dagen later ging de telefoon. Ik nam op. Het was de castingdirector.
Ze liet even een korte stilte vallen en ik dacht: "Zeg het nou maar, ze vonden je hartstikke goed, maar helaas...".
"Nou, Ellemijn, ik mag je feliciteren met je rol in 'Rozengeur en Wodka Lime'!" Ik kon mijn oren niet geloven, sprong een gat in de lucht en vergat totaal te vragen om hoeveel afleveringen het eigenlijk ging. Daar kwam ik pas een half uurtje later achter. Ik moest de creative producer bellen om een afspraak met hem te maken om een keertje over de rol te praten. En wat bleek? Ik had het gewoon verkeerd verstaan! Het ging niet om een gastrol, maar om een vaste rol!!!

Wat een geluk, wat een geschenk!! De afgelopen maanden heb ik me een slag in de rondte gewerkt. We namen twee afleveringen tegelijkertijd op en maakten behoorlijk lange dagen. Iedere dag werd er van acht uur 's ochtends tot zeven uur 's avonds gedraaid. Nou zat ik niet iedere dag in alle scène's, maar op sommige dagen ook wel. En dat betekende dus om kwart voor zes opstaan, om zeven uur in de stoel zitten bij de dames van de make-up en 's avonds om een uur of acht weer thuis komen. Scène's voor de volgende dag leren en snel mijn bed in om daar de volgende ochtend voor dag en dauw weer uit te springen.
Maar ik heb genoten, met volle teugen! Het was een fantastische tijd met een geweldige groep inspirerende mensen. Ik voelde me weer Ellemijn. Ik had het gevoel dat ik weer voor de volle 100% leefde. En... ik ben een veel leukere moeder voor Victor en Boaz geworden!
Hopelijk gaan jullie allemaal kijken vanaf 6 maart. In aflevering drie word ik geïntroduceerd. Ik hoop dat jullie er net zo van zullen genieten als ik heb gedaan.

Heel veel liefs, Ellemijn

p.s. 'Rozengeur' is genomineerd voor de Hoofdprijs van BNN.
Stemmen kan op www.hoofdprijs.tv.
Alvast heel erg bedankt!