Als ik deze opening hier zo neer zet, is het buiten verre van lente. Het is behoorlijk koud, er ligt (weer) sneeuw en Koning Winter regeert nog stevig. Ik zag vanmiddag nog steeds mensen lekker buiten schaatsen. Gure dagen en ijzig koude nachten, die één absoluut mooi plaatje opleveren... een prachtige, heldere sterrenhemel. Al die heldere sterretjes, voor velen staan ze symbool voor onze engeltjes. Zo ver weg en toch zo dichtbij.

De maand januari is inmiddels voorbij, een maand waarin veel is gebeurd... Gebeurtenissen die koud en kil de huiskamer
binnenkomen via de TV, net zo koud en kil als het weer. Onbeschrijflijk en onbegrijpelijk als ik keer op keer hoor en lees,
dat er zoveel jonge kinderen gedood worden. Dat er een einde wordt gemaakt aan hun jonge leven door hun ouders.
Iets wat je je als ouder van een overleden kind dus niet kunt voorstellen. Hoe graag hadden wij onze kinderen niet behouden,
hoeveel hadden we daar niet voor over gehad? In welke toestand verkeer je, als je dit je eigen kind aan kunt doen? Hoeveel
verdriet is en blijft er voor de achterblijvers?
Ook binnen LE is er in januari het één en ander gebeurd. Zo nam, vrij onverwacht, onze vice-voorzitter Marc van
den Broek na ruim 7 jaar afscheid van LE. Een afscheid dat wij respecteren, maar dat ons verdrietig stemt. In al die jaren
heeft Marc zich met hart en ziel ingezet voor onze organisatie, voor al haar lotgenoten. Elke keer opnieuw wist hij dat
stukje warme deken weer aan te reiken, daar waar het zo nodig was.
Marc, nogmaals bedankt voor je tomeloze inzet namens ons allen! Wij wensen jou en je gezin heel veel geluk toe in jullie
verdere leven.
Begin februari kwam Jacqueline Doens met de mededeling dat ook zij het bestuur gaat verlaten. Na een paar maanden meegedraaid te hebben gaf zij aan dat deze taak niet geheel is wat zij er van verwachtte. Op 10 februari heeft zij afscheid genomen. Jacqueline, ook jij heel hartelijk bedankt voor je inzet, je meedenken en je initiatief. Om met jouw woorden te spreken; in licht en liefde verbonden.
Welke nieuwe dingen kan LE dit jaar tegemoet gaan zien? Wij hopen in 2006 weer een nieuwe dichtbundel uit te kunnen gaan geven. Een dichtbundel waarin de gedichten van jullie als lotgenoot over je engeltje worden opgenomen. Onze laatste bundel is alweer van november 2004 en is een groot succes gebleken. Op een later tijdstip zullen jullie daar beslist meer over horen.
Daarnaast blijven wij hard werken aan ons nieuwe webgebeuren. Een webgebeuren dat ook voor onze mailinglijsten een grote verandering zal gaan betekenen. De belangrijkste daarin zal zijn dat we niet meer afhankelijk zijn van Yahoo, maar onder ons eigen ontwerp kunnen gaan draaien, met Nederlandstalige achtergronden in plaats van Engelstalige.
Op 20 en 21 mei zal er weer een ontmoetingsweekend gehouden worden voor lotgenoten. Een weekend waarin onze engeltjes
centraal staan en waar huilen en lachen soms hand in hand gaan.
In een prachtig oud klooster in Brabant komen we bij elkaar om te praten over onze engeltjes, om samen te zijn in
lotsverbondenheid die zo warm en zo goed voelt. Troost en begrip vinden, herkenning en erkenning.
Uit de reacties van voorgaande jaren voor velen
een weekend waar ze met dankbare herinnering op terug kijken.
Ik wil graag afsluiten met de wens dat 2006 voor iedereen een warm, liefdevol jaar mag zijn, een jaar, waarin we samen weer alles zullen doen wat in onze macht ligt om LE die warme deken te laten zijn die zo nodig is.
Met warme groet,
Marloes Selder-Sweelssen, mama van Sanne*
voorzitter Stichting Lieve Engeltjes.
| Index
|
Reageren? | Volgende |