Nieuwsbrief Lieve Engeltjes Nummer 19, maart 2006

Activiteit in het licht

De voorstelling 'Rouw op je Dak!'

'Rouw op je Dak!' gaat over twee jongens die te maken krijgen met verlies. De jonge acteurs spelen in het publiek en brengen het thema 'rouw en verlies' dichterbij jongeren. Het stuk duurt één uur, waarna de acteurs in gesprek gaan met het publiek.
'Rouw op je dak' sluit aan op de belevingswereld van jongeren en doorbreekt de ongeschreven regel dat je niet over verlies praat.

Ailina Boeree is de schrijfster en regisseuse van de voorstelling 'Rouw op je Dak!'. Ze werkt als dramadocente op een MBO College in Groningen. Zij en een collega werden gevraagd om een rouwgroep voor jongeren op te zetten en samen te begeleiden. Ailina hoefde hier niet lang over na te denken.

"Binnen de afdeling Welzijn waar ik werk, lopen veel studenten rond die een verlieservaring hebben of hebben gehad. Het viel me op hoezeer jongeren hun verdriet verbergen. Het is heel moeilijk in te schatten hoe het met ze gaat en op welke wijze ze ondersteund willen worden. Vaak maskeren ze hun gevoelens zoals verdriet, wanhoop, boosheid en eenzaamheid, omdat ze niet anders willen zijn dan andere jongeren. Ze proberen vaak krampachtig te doen alsof er niets aan de hand is. De binnenkant ziet er echter heel anders uit. In het begin hebben ze deze houding nodig om zich staande te houden, om de emoties min of meer buiten te houden. Na verloop van tijd merken ze dat ze zichzelf vastgezet hebben in deze rol en dat het heel lastig is om er weer uit te komen."

Theaterproject
Ailina's manier van communiceren gaat het beste via theater, vandaar dat ze een theaterproject is begonnen over rouw en jongeren. In het stuk 'Rouw op je Dak!' zitten luchtige dingen verwerkt. Dit is bewust gedaan, ook om aan te geven dat bij rouwen humor en lachen ook 'mag'. Het onderwerp is al zo zwaar beladen. In het stuk wordt dan ook gebasketbald, gedronken in de kroeg, gebokst, enzovoort. Met name in het begin is het stuk heel luchtig, omdat mensen toch wel gespannen naar zo'n voorstelling toe komen.
Ailina: "Je ziet het publiek letterlijk en figuurlijk ontspannen en op sommige momenten worden mensen juist heel erg geraakt. Allemaal elementen die bij het rouwen horen."

Locatie
De voorstellingen worden zowel op scholen als in crematoria gespeeld. Regelmatig wordt in een crematorium een speciale voorstelling voor docenten georganiseerd.
Ailina: "Zo kunnen zij beslissen of deze voorstelling geschikt is voor hun eigen leerlingen. En wij kunnen de reacties van de docenten peilen. Onlangs hebben we een docentenvoorstelling in het crematorium in Groningen gespeeld. Het was een bijzondere voorstelling, omdat verschillende docenten zaten te huilen. Het bleek bij de nabespreking dat de voorstelling de docenten persoonlijk geraakt heeft en dat het herkenbaar was. Vervolgens kwam naar voren, dat deze voorstelling gezien moest worden door zoveel mogelijk jongeren. Je hebt het niet alleen over verlies maar ook over gevoelens, die steeds meer verharden bij jongeren, iets wat docenten zeker herkenden bij hun leerlingen. Daarentegen hoorden wij dat veel collega's niet mee wilden naar deze voorstelling, omdat ze hun leerlingen te jong vonden voor dit heftige thema..."

De theatergroep wil niet afhankelijk zijn van een vaste locatie als het crematorium. Daar kan niet elke dag gespeeld worden, en niet alle scholen durven er naartoe te komen. Daarom is de voorstelling zo gemaakt dat deze overal gespeeld zou kunnen worden. Het stuk wordt inmiddels ook in andere instellingen gespeeld, bijvoorbeeld in zorginstellingen die met rouw te maken hebben.

Reacties
Er zijn inmiddels al veel voorstellingen gespeeld op en voor scholen (van voortgezet onderwijs tot HBO's). De voorstelling wordt gespeeld voor maximaal twee klassen in een besloten setting. De ervaring is dat er dan meer intimiteit en veiligheid is bij jongeren. De reacties zijn huilen, boos worden, praten, lachen, geïrriteerd worden, bang zijn, zich opgelucht voelen, of weglopen...
Met de kijkers wordt na de voorstelling doorgegaan op alles wat er aan bod gekomen is tijdens de voorstelling. Ailina: "Met dit nawerk wil ik de jongeren grip laten krijgen op ervaringen die bij een rouwproces horen. Met datgene wat zij gezien zouden hebben in de voorstelling als voorbeeld kun je hen duidelijk maken welke gevoelens bij rouw kunnen horen."

Meer informatie over de inhoud en acteurs van de voorstelling is te lezen op www.theatertraxx.nl. Op het forum en in het gastenboek staan tevens reacties van bezoekers te lezen.