Nieuwsbrief Lieve Engeltjes Nummer 20, juni 2006

Workshop 'Creatief aan de slag met rouw- en verliesgevoelens'

Voor kinderen van 4 tot 12 jaar, door creatief therapeute Daisy Luiten

Door Yarden is in samenwerking met Daisy Luiten een workshop georganiseerd over verliesverwerking voor kinderen in de basisschoolleeftijd. Het doel van deze eenmalige bijeenkomst is ‘het elkaar ontmoeten’.
Kinderen die een verlies meemaken zijn vaak de enige in hun omgeving. Dat maakt het lastig om over hun verlies en hun gevoelens te kunnen praten. In deze workshop krijgen de kinderen de gelegenheid om met het verlies bezig te zijn en kunnen ze andere kinderen ontmoeten, die net als zij iemand hebben meegemaakt die overleden is.

In het begin van de workshop (in principe zonder de ouders) stellen de kinderen zich aan elkaar voor in een kring. Ze krijgen een knuffel in hun armen en kunnen vervolgens hun naam zeggen, hun leeftijd en wie er dood is gegaan. Dit hoeft niet, maar mag.

Sander, 6 jaar: "Er was een meisje dat heel erg moest huilen en niet kon vertellen wie er dood was gegaan. Maar dat geeft niets, je mag gewoon verdrietig zijn, dat is helemaal niet erg".

Aan de hand van een verhaaltje wordt het thema 'herinneringen' ingeleid. De kinderen krijgen vervolgens de gelegenheid om over hun herinneringen van degene die dood gegaan is, te praten. Sommige kinderen hebben zelf een knuffel of foto’s bij zich.

Herinneringspotje
Daarna gaan de kinderen aan de slag met het maken van een eigen herinneringspotje. Dit is een potje waarin allerlei gekleurde laagjes zout gedaan worden. De kinderen kleuren zelf het zout door er wasco krijt aan toe te voegen. Iedere kleur kunnen ze op deze manier een herinnering meegeven.

Daisy: "Kinderen vinden dit altijd een leuke opdracht, ze kleuren zelf het zout, en zijn –ook al wordt er tussendoor volop gekletst– zó serieus bezig met de kleuren die bij hun papa, oma of broertje passen. 'Zwart was van de sterren die ik altijd keek met papa'. 'Blauw en geel zijn van de kleertjes die mijn broertje en zusje aan hadden toen ze dood gingen.' 'Groen is van de tuin waar ik altijd met opa werkte.' De kinderen mogen hun herinneringspotje meenemen en geven het vaak een bijzonder plekje."

Het maken van het herinneringspotje helpt kinderen om hun herinneringen weer op te halen aan degene die overleden is, maar is tegelijk een manier om hun herinneringen met anderen te delen als ze het potje laten zien. De overledene en het verlies worden weer even bespreekbaar gemaakt.

het herinneringspotje van Sander

Reacties van kinderen
Daisy geeft aan dat op een creatieve manier werken met kinderen heel goed werkt. Het is een veilige, leuke manier en sluit vaak goed aan bij de belevingswereld van de kinderen. Het is makkelijker om iets te doen dan om iets te vertellen, onder woorden te brengen, zeker als het om zulke emotionele dingen gaat. Kinderen kunnen op deze wijze uitdrukking geven aan hun verlies, ze kunnen iets doen en merken ook dat het niet altijd verdrietig hoeft te zijn.

Ouders
Ouders geven aan dat er weinig mogelijkheden zijn voor kinderen om met hun verlies bezig te zijn. Het voordeel van deze workshop is dat het geheel vrijblijvend en eenmalig is. Als blijkt dat het kind meer begeleiding nodig heeft, kan hiervoor met Daisy contact opgenomen worden. Door de workshop maken kind en ouders kennis met haar manier van werken. In deze workshop kiest Daisy er wel bewust voor om niet 'te diep' te gaan. Daar is 2 uur te kort voor en het aantal deelnemers te groot. Ondanks dat er een aantal vrijwilligers betrokken is bij de uitvoering van de workshop. Zij helpen mee bij het maken van de herinneringspotjes en luisteren naar de verhalen waar de kinderen mee komen.
Naast deze workshop organiseert Daisy ook weekenden of gespreksgroepen. In deze weekenden/groepen wordt wel dieper op dingen ingegaan. Je komt immers langer of vaker bijeen en dan is er wel de ruimte om de verhalen en de bijkomende emoties goed te begeleiden.

Voor meer informatie over deze workshop en de andere activiteiten van Daisy kun je terecht op www.daisyluiten.nl.

Adri Westmaas,
mama van Sander, David* en Eva