Onlangs is Stichting Lieve Engeltjes van voorzitter veranderd. Na een periode van 6 jaar heeft Anja de Bruin afscheid genomen en is zij vervangen door Marloes Selder. Beiden willen graag nog een woordje tot u allen richten:
Lieverds, na een warme, maar toch bewogen week van afscheidsactiviteiten, gaat het er nu echt van komen... ik zal me eind
deze week gaan afmelden van alle LE-lijsten.
Vorige week zaterdag, 2 april 2005, werd ik door bestuur en vrijwilligers in de prachtige locatie van het IJsselpaviljoen in
Zutphen verrast met een heuse afscheidsreceptie. Een receptie waar ik heel veel lovende woorden mocht ontvangen van mijn
collega-bestuurder Marc van den Broek, een geweldig mooi cadeau namens het bestuur en de vrijwilligers (een glazen
herinneringstableau), een heerlijk knuffelboek met de meest persoonlijke woorden van collega-vrijwilligers en LE-lotgenoten en een enorme bos rode
rozen (namens alle vrijwilligers één).

Marc en Anja

De plaquette met het LE-logo, de periode
waarin Anja deel heeft uitgemaakt van het bestuur
en de woorden die onlosmakelijk bij LE horen:
"Samen zijn wij één geheel - niet ik, niet jij, maar wij"
Van mijn HGB-collega's ontving ik een persoonlijk woord, uitgesproken door José de Reus, afgesloten door een gedicht dat zo op mijn lijf geschreven leek te zijn dat het mij tot tranen bracht. Verder kreeg ik een boekje met Winnie de Pooh-wijsheden. Mogelijk dat velen zich afvragen: "Wat moet je daar nu mee?", maar heel in het begin toen ik bij LE kwam, kenden de site en onze Engeltjespagina's Winnie de Pooh als achtergrondafbeelding. Er zat dus zeker een diepere betekenis voor mij achter en ik was dan ook erg blij met dit zo zorgvuldig uitgekozen boekje.
Het schijnt dat er nog een cadeautje voor mij op stapel staat, maar dat was nog niet klaar. Ik ben dus door het bestuur gedoemd om mijn geduld nog maar te bewaren en oh, wat hebben ze me daarmee dus bij de neus, want als er iets is dat ik moeilijk vind, dan is het dus afwachten;-))))
Afgelopen weekend heb ik ook mijn laatste officiële LE-weekend beleefd. Een weekend met een wat andere persoonlijke
lading, omdat ik me heel goed realiseerde dat ook dit, voor de tweede keer die week, een afscheid was. Een afscheid van LE,
een afscheid van mijn kleine meid Vanessa*.
Zes jaar terug vond ze dat ik er rijp voor was om onder ogen te zien wat ik 18 jaar lang had ontkend... Ze bracht LE op mijn
weg en ik heb haar 'opdracht' aanvaard. Eerst onwennig, maar gaandeweg het proces met steeds meer overtuiging en kracht,
omdat ik wist dat Vanessa* naast me liep.
Zo heeft ze me bij de hand genomen vanuit haar andere dimensie en nu ben ik klaar om haar hand los te laten. Zondagmiddag 10
april heb ik, met het uitblazen van de LE-kaars, symbolisch ook haar kaars uitgeblazen. Dit kon ik doen in de stellige
overtuiging dat Vanessa's* licht aanwezig is in mijn hart.
Ik wil via deze weg iedereen bedanken voor de warmte, troost, steun en vriendschap die ik in de afgelopen zes jaar van een
ieder mocht ontvangen.
Dank je wel, bijzonder kind, dat je mijn leven, mijn wezen zo hebt verrijkt.
Dat ik heb mogen groeien. Ik zal de kracht die je achter hebt gelaten altijd
aanwenden om anderen tot steun te zijn...
In dankbaarheid, Anja de Bruin
oud voorzitter Stichting Lieve Engeltjes
mama van Vanessa*
Na een paar maanden achter de schermen te zijn ingewerkt door Anja, kwam onvermijdelijk de dag waarop zij afscheid zou gaan nemen en ik haar taken zou overnemen. Maar niet zonder eerst een afscheid voor haar te organiseren, samen met een zeer enthousiast team aan vrijwilligers, die hard mee hebben gewerkt om dit een warm en liefdevol afscheid te laten worden.
En warm was het, zelfs het weer was ons gunstig gezind. Velen gaven aan onze oproep gehoor om gezamenlijk een cadeau aan
te bieden, of om iets tastbaars op papier achter te laten voor Anja.
Met gemengde gevoelens stap ik die ochtend in de auto en met elke kilometer die we rijden, komt niet alleen Anja's afscheid
dichterbij, maar ook het definitieve overnemen van haar taken. En slaat de twijfel weer even toe.
Namens de collega-bestuurders houdt Marc een warme toespraak, waarna Anja nog eens uitlegt wat haar al die jaren 'bewogen'
heeft om dit werk te mogen doen.
Een bewogenheid, die toch ook wel herkenbaar is. Onze liefde voor LE is overduidelijk aanwezig, niet alleen
Vanessa*, ook
Sanne* heeft haar steentje
bijgedragen om haar mama op het LE-pad te zetten. Een weg die ik met open vizier ben ingeslagen en waar ik gaandeweg de
jaren met liefde en toewijding steeds meer werkzaamheden ging oppakken.

Marloes Selder
Als mens zijn Anja en ik totaal anders. Maar, dat weet ik inmiddels, dat mag. Dat is goed. Vele aanwezigen hebben die dag persoonlijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om mij te zeggen dat ze het helemaal zien zitten met hun nieuwe voorzitter. En geloof me, dat was een fijn gevoel. Het is goed te weten dat de nieuwe weg die ik ga inslaan een gezamenlijke weg is. En zo kom ik uit op de levenspreuk van Anja, die ik volmondig onderstreep: "Samen zijn we een geheel, niet ik, niet jij, maar wij!".
Een week na het afscheid in Zutphen was het LE-weekend en wat voor een! Mijn tweede weekend in mijn LE-leven, mijn eerste waar ik ineens werd geconfronteerd met het daadwerkelijk overnemen van Anja's taken hierin. Daar, waar ik stiekem had gehoopt op nog één weekend de kunst te mogen afkijken. Ook hier weer veel warme en liefdevolle woorden van lotgenoten, voor mij een daadwerkelijk stukje van die warme deken.
Inmiddels is het laatste cadeau aan Anja overhandigd en mag zij zelf bij het bedrijf waar het herinneringstableau besteld en gemaakt is, iets moois gaan uitzoeken voor haar nieuwe huis.
Rest mij nog een paar (voorlopig) laatste woorden: ik hoop dat ik, op mijn manier, nog een aantal jaren mijn energie aan deze stichting mag geven, wetende dat er op mijn schouder iemand zit die meekijkt, dat jullie er zijn om mij te steunen, door jullie enthousiasme in jullie diverse taken, door jullie aanwezigheid binnen de lijsten.
Met lieve groet,
Marloes Selder-Sweelssen, mama van Sanne*
voorzitter Stichting Lieve Engeltjes
| Vorige | Index
|
Reageren? |