KievitsbloemKievitsbloemKievitsbloem

Lina

* 9 januari 2003 - 10 januari 2003 †

Luc en Mariska

Dapper, klein meisje

Hallo, wij zijn Luc en Mariska de trotse ouders van Lina.
Na een zeer voorspoedige zwangerschap van 30,5 weken, die zonder enige tegenslag verliep, gingen we op het avondspreekuur bij de verloskundige, voor de gebruikelijke controles. Gezien het feit dat dit tot die dag altijd oke was geweest, en Mariska zich prima voelde, was er geen reden voor onrust. Toch bleek bij de verloskundige dat Mariska haar bloeddruk vèèl te hoog was. Toen er ook nog eiwitten in haar urine bleken te zitten, was dit reden tot lichte paniek, wat nu?
De verloskundige wilde dit laten controleren in het ziekenhuis, dat vonden wij een goed idee en we waren dan ook van plan de volgende ochtend direct heen te gaan. De verloskundige dacht daar echter anders over, en vroeg met de telefoon in haar handen naar welk ziekenhuis we wilden. We hebben gekozen voor het Diaconessen Ziekenhuis.

We zijn met onze eigen auto naar het ziekenhuis gereden, inmiddels niet meer zo rustig als een half uurtje daarvoor. Daar aangekomen werden we door de assistente opgehaald met een rolstoel voor Mariska (was het dan zo ernstig vroegen wij ons af). De assistente vertelde ons dat ze direct een hartfilmpje gingen maken van de baby en verder zou er bloed worden afgenomen van Mariska voor onderzoek. Het maken van het hartfilmpje ging niet zo makkelijk als gedacht, de baby lag erg laag en was daardoor moeilijk te vinden. En was ze gevonden, dan draaide ze na een paar minuutjes weer weg, wat niet lang genoeg is om een goed beeld te kunnen krijgen van het hartritme. Na een paar uur was er dan eindelijk genoeg materiaal om te kunnen concluderen dat haar hartritme vèèl te laag was. Snel nog even een echo gemaakt en daaruit bleek dat er waarschijnlijk niet veel vruchtwater meer over was. De gynaecoloog stuurde ons met deze wetenschap door naar het LUMC, daar is betere apparatuur en meer kennis op dit gebied.

In een ambulance met draaiende zwaailichten zijn we dus naar het LUMC overgebracht, inmiddels in grootte PANIEK. We werden opgewacht door twee gynaecologen die ons direct meenamen naar de echo-apparatuur. Bij het maken van de echo bleken de vermoedens waar te zijn en het werd nog erger. De baby had zichtbaar vocht in haar longetjes en in haar buikholte, over vocht in haar hersentjes bestond heel veel twijfel. De baby zou het zeker niet lang volhouden in de buik van haar moeder, er is toen besloten tot een keizersnede. Mariska werd meteen opgemaakt voor de operatie, die zij het liefst met een ruggenprik wilde ondergaan, zodat Luc erbij kon zijn.

Om 0.40 uur werd ons vanachter het scherm gemeld dat we de ouders van een dochter zijn, we noemen haar Lina.

Dapper, klein meisje Lina

Lina werd na haar geboorte door de kinderartsen meegenomen naar de baby-IC,alwaar ze haar direct moesten reanimeren. Nadat Mariska van de verkoeverkamer mocht, zijn we direct naar onze dochter gegaan. Er bleek van alles mis te zijn met onze kleine Lina. Haar hartfunctie is zwak en ze kan niet zelfstandig ademen. De artsen vechten samen met Lina de hele nacht voor haar prille leven.

Lina vechtend voor haar prille leven

Die nacht probeerden we wat te slapen, op advies van de verpleegster. Om 5.00 uur werden we wakker gemaakt om naar Lina toe te gaan. De artsen hadden moeite om haar stabiel te krijgen, tegen de tijd dat we Mariska daar met bed en al heen hadden gebracht, was Lina alweer stabiel. We zijn nog een half uurtje bij haar gebleven en moesten toen weer terug om te rusten.

Die ochtend na Luc z'n ontbijt, Mariska kreeg alleen een kopje thee, zijn we familie en vrienden gaan bellen. Daarna zijn we direct weer naar Lina toegegaan. De artsen hadden besloten om haar hersenactiviteiten te meten en een uitgebreide echo van haar hersentjes te maken. De uitslag van de testen zouden in de loop van de dag bekend worden. Het vocht in haar longetjes en buikholte kon inmiddels via een drain afvloeien. Ook had zij in haar naveltje twee infusen, èèn om medicatie toe te dienen en èèn om bloed af te nemen. Ondertussen arriveren Lina's opa's en oma's en wat ooms en tantes om haar te bewonderen. De opa's en oma's mochten samen met Luc even een kijkje nemen bij hun kleindochter. Toen ze haar vechtlust zagen, waren haar grootouders een beetje minder bezorgd (oh, die red het wel...)

Om een uur of twee zijn de uitslagen bekend en de artsen willen een gesprek met ons. Lina's situatie bleek zeer zorgwekkend, haar hersentjes waren door het vocht aangetast, waardoor ze een zeer lage hersenactiviteit had en nooit zelfstandig zou kunnen ademhalen. Samen met de artsen zijn we tot het besluit gekomen om de behandeling te staken.

Lina met haar trotse papa en mama

Lina is toen met beademing en morfine naar een kamertje apart gebracht, waar Mariska met bed en al reeds was heengebracht. Daar mochten we haar eindelijk bij ons houden, knuffelen, ruiken, strelen en liefhebben. Afwisselend lag ze bij Luc of bij Mariska op de borst. Ons lief meisje hield dit goed vol en bleef heel rustig, en kon zelfs af en toe slapen. Dit was voor ons het moment om familie en goede vrienden op te trommelen, zodat ook zij de kans kregen om kennis te maken met onze mooie dochter.

Nadat we negen uur zo van onze Lina hebben mogen genieten, en de eerste mensen alweer afscheid kwamen nemen, hebben wij besloten dat om 0.40 uur de beademing gestaakt moest worden. Vooral omdat Lina veel vocht begon vast te houden en we haar de pijn wilde besparen. Na 24 uur te hebben geleefd is onze lieve Lina rustig in onze armen vredig ingeslapen.

We hebben Lina in besloten kring begraven. Luc en Mariska hebben een mooi plekje voor haar gemaakt, waar zij naar toe kunnen gaan om bij haar te zijn.

Lina's plekje

Ondertussen weten wij wat de oorzaak is geweest van Lina's overlijden. Mariska heeft tijdens haar zwangerschap het Parvo B19 virus opgelopen. Dit word ook wel de vijfde ziekte genoemd. Dit virus is ook bij Lina terecht gekomen en is haar fataal geworden.

Lina's voetafdrukjes

Lieve Lina

Lina hier ben je dan, de trots van je papa en mama.
Ze wilden je zoveel liefde geven,
maar lieve Lina je bleef maar even.

Lina daar ga je dan, met veel verdriet en pijn,
hebben ze je moeten laten gaan.
Je hartje hield op met verder te slaan.

Je vasthouden, knuffelen ze vonden het zo fijn,
maar lieve Lina je was maar zo klein.
Velen mochten van jou ook even genieten,
en ze helpen je mama en papa met hun verdriet.
Door met ze te praten, lachen en huilen.
Jij was tenslotte hun kleine griet.

Maar lieve Lina er is nog een lange weg te gaan
maar jij zal altijd als hun sterretje hoog aan de hemel staan.

Dag lieve Lina, Dag

Gedicht geschreven en op de begrafenis voorgedragen door Ank

Dag lieve Lina, Papa en Mama houden van je.