Izaak Jakob van der Walle
* 12 mei 1971 - 02 feb 1973 †
Mail naar Charles en Petra
Richard's biografie
Ik zal mij eerst even voorstellen, Mijn naam is Charles 58 jaar ben getrouwd met Petra 51 jaar. We zijn 18 juni 1970 getrouwd. Ik was toen 25 jaar en Petra 18 jaar. Doordat er een tekort aan woningen was, besloten we te gaan inwonen bij een alleenstaande man. De afspraak was dat Petra de huishouding deed, want dan hoefde we niet zo veel huur te betalen. Dat duurde niet zo lang want de man kreeg kennis aan een vrouw maar zei tegen ons geen punt, jullie blijven gewoon hier wonen en betalen mij de huur en ik betaal het wel door aan de huisbaas. Maar de eerste keer dat hij bij het woningkantoor was zei de man de huur op. Nou je begrijpt wel, wat er ging gebeuren, wij moesten er uit. Maar petra had net te horen gekregen dat ze zwanger was. Dus gingen we naar de huisvestiging op het Proveniershofje in de Grote Houtstraat in Haarlem. En daar hebben we om woonruimte gevraagd, maar de man achter de balie zei dat het ook nog wel een miskraam kon worden. Dus jullie begrijpen wel dat ik mij moest inhouden want anders krijg je helemaal niks meer. We gingen maar weg. In de krant stond een advertentie van een pension en die vroeg een jong getrouwd stel voor de huishouding. Wij gingen erop af want je pakt alles wat je krijgen kunt. Daar aangekomen hebben we een gesprek gehad en we konden er gaan wonen. We hadden twee kamers en toilet en keuken. We hoefden geen huur te betalen maar Petra moest de kamers schoonhouden en dat waren er genoeg. Maar haar buik werd al aardig dik en daar moest ze wel rekening mee houden. Ze was uitgerekend op 4 mei, maar op 4 mei was er nog niks. Het werd ook een week later, dus op de dag van 11 mei kreeg ze al aardig wat weeën, dus ik belde de dokter die zei ga maar naar de kliniek.
We hadden een afspraak in de Flora Kliniek voor de bevalling. Dat was vlak bij het huis waar we woonden. Dus we gingen lopend naar de kliniek, we kwamen in de nacht aan zo rond 0100 uur.
Ze werd gelijk geholpen en moest in bed, ik bleef daar ook, ik liet mij niet weg sturen.
De weeën werden erger en in de morgen van 12 mei om 0822 uur werd Richard geboren.
Het was een wolk van een zoon. Er waren geen problemen. Hij was 9 1/2 pond en 51 cm lang.
Nou dat was nog al wat vonden wij.
Zijn naam werd Izaak Jakob van der Walle. Hij werd vernoemd naar mijn vader en naar mij.
Ik ben nog even gebleven, knuffelen met onze zoon en ben toen weg gegaan want er moest nog genoeg geregeld worden. Ze gaf geen borstvoeding want om de een of andere reden, had ze dat niet. Dus aan de fles. De volgende morgen mocht ze naar huis, dat was een feest. We hebben toen een leuke tijd gehad, maar ja, Petra moest weer werken en ik ook.
Richard drie weken oud
Alles leek goed te gaan maar ze kreeg een probleem met de gasten. Ze wilde niet doen wat ze aan haar hadden gevraagd en toen bedreigde ze Petra. En dat werd erger. We hebben dit gemeld aan de baas van het pension, maar die zei dat we ons niet druk moesten maken. De situatie werd er niet vrolijker op, dus hebben we besloten om daar weg te gaan. We konden bij familie terecht maar dat is ook geen oplossing. Toen zijn we via de familie in contact gekomen met een groep mensen, die huizen kraakte voor gezinnen, die op straat stonden en dat waren wij. Dat was een verschrikkelijke periode voor ons en vooral voor de baby. Die heeft 13 maal een verhuizing mee moeten maken op zijn jonge leeftijd. Bij de laatste kraak, die ze deden, konden we een tijdje blijven wonen en wat tot rust komen. Het was een groot herenhuis op de baan in Haarlem en we woonden daar op de zolder, we hadden niet zoveel ruimte maar wel een bed voor z'n drieen en we hadden een kachel, dat was de moederhaard van de c.v. Na een korte tijd ging beneden een gezin weg en konden we naar de tweede verdieping. Daar hadden we drie kamers dus Richard kreeg ook een eigen slaapkamer. En we hadden beneden een tuin voor algemeen gebruik. Omdat er nog wel eens vreemde figuren aan de deur kwamen, hadden we een hondje gekocht.
Richard drie maanden met knuffels
Ik was ook weer aan het werk en had die week nachtdienst, dus ik lag op bed en Petra was beneden de was aan het doen. Richard wilde in de tuin spelen, maar liep op zijn blote voetjes, dus zijn moeder zegt: ga je laarsjes halen. Dus hij gaat naar boven en hij gaat niet naar zijn slaapkamer, maar naar de woon kamer en daar ziet hij de hond. Die hond was vier maanden oud, dus dat is nog jong maar was wel zijn maatje. Er gingen een paar minuten overheen en Petra denkt waar blijft Richard nou? Dus zij ging naar boven en keek in zijn kamer, maar daar was hij niet. Dus ze ging naar de woonkamer. Daar ziet ze Richard bij de hond liggen en ze denkt hij is in slaap gevallen, ik leg hem in zijn bedje. Maar ze komt dichterbij en ziet van schrik dat de riem van de hond om het nekje van Richard zit gedraaid en de stalen sluiting zat in het strotje gedrukt. Ze heeft de riem er snel afgehaald, en geprobeerd te reanimeren, want hij ademde niet meer. Ze pakte hem snel op en liep naar mijn slaapkamer en legde hem bij mij neer. Ik schrok mij natuurlijk ook rot en rende naar de telefoon buiten en belde een ziekenwagen. Maar kreeg als antwoord dat ik een briefje van de huisarts moest hebben en ik kreeg geen wagen. Ik rende weer terug naar mijn buurman en daar belde ik aan en bonkte op de deur. Er werd open gedaan en ik rende naar binnen naar zijn kantoor in mijn onderbroek nog steeds. Mijn verhaal deed ik snel, hij zei wacht: hij nam de telefoon en belde een ziekenauto. Toen kon het wel! De wagen was er met één minuut, want het ziekenhuis was drie honderdmeter van ons vandaan. De broeders hebben ook van alles geprobeerd, maar het mocht niet baten. Ze gingen naar het zieken huis en in tussentijd was de politie ook aan gekomen. Ik moest alles vertellen wat er was gebeurd. Ook moest ik op de foto met de hond in de hoek van de kamer, waar het was gebeurd. Daarna zijn we naar het ziekenhuis gegaan en hebben het aangehoord dat hij was overleden. We mochten nog eventjes naar hem kijken en toen werd het lichaampje in beslag genomen door justitie. En wij moesten mee naar het politiekantoor en werden daar verhoord en toen moesten we in de cel. Na een aantal uren in de cel gezeten te hebben werden we midden in de nacht op staat gezet. Ze hadden bij de familie en bij de buren informatie getroffen of wij wel goed voor onze zoon waren. Toen we op straat werden gezet in de nacht zeiden ze tegen ons: u bent onschuldig, u kunt gaan.
Een gedicht voor Richard
Richard met zijn liefste nichtje
We hadden gelukkig ook voor hem een verzekering afgesloten, dus we konden iets gaan regelen dachten we. Maar toen de verzekeringsagent bij ons thuis kwam, vertelde hij dat er niks werd uitbetaald. Want, zei hij, kinderen worden tot twee jaar niet verzekerd. Ik meldde even dat we wel, altijd voor Richard hebben betaald. Maar het haalde niks uit, we hadden geen geld voor de begrafenis. Maar het hoofd van de EHBO in de Mariastichting had dat gehoord en die heeft gezorgd dat de man van de uitvaart van de Parklaan in Haarlem bij ons lang zou komen en die man kwam. Hij heeft er voor gezorgd, dat wij onze zoon toch netjes konden begraven. Hij heeft ook alle kosten betaald met de boodschap, dat we het terug konden betalen als we weer op orde waren. Dat is dan ook zo gebeurd, maar we moesten eerst wachten tot het lichaampje van onze zoon werd vrijgegeven. Tot zo lang zit je dan in je kraakpand met z'n tweeën en een leeg gevoel en tegelijkertijd een gevoel van haat en boosheid tegen over de politie voor het gedrag wat ze tegenover ons hadden. Maar we hebben een hele tijd hard zitten huilen. Je bent in een klap alles kwijt maar ze zeggen het, leven gaat door. Maar het valt niet mee we hebben er 5 jaar over gedaan om er een beetje over te kunnen praten.
Richard in een matrozen pakje met rood speeltje
Het is nu 12 mei aanstaande 30 jaar geleden gebeurd we hebben die tijd erg veel gehuild en verdriet gehad en we hebben het er nog moeilijk mee. En dat had mijn zuster Annemarie in de gaten. Die had op de site van de lieve engeltjes, de hangertjes van de baby's met die vleugeltjes gezien en heeft er twee gekocht. Een voor Petra, en een voor mij. Wij zijn daar erg blij mee. Zij had door dat wij er nog mee zaten en zitten en zij vond dat wij het wel hadden verdient zo'n engeltje. Ik ben op die site wezen kijken en veel lezen en ik heb mij ook aangemeld, ik ben nu dus ook lid van de lieve engeltjessite en hopen op die manier in contact te komen met andere mensen. Om te praten met elkaar en zo de pijn die je nog steeds voelt te verzachten en te verwerken.
Lieve groetjes van Petra en Charles, ouders van Richard*
Richard in matrozen pakje zonder speeltje. Deze foto is een week voor het overlijden gemaakt. In dit pakje is hij begraven.
Dit is het resultaat dat we hebben verworven sinds we bij de Lieve-Engeltjes, zijn gekomen.
En daar zijn we blij mee en hebben er ook vrede mee
 Lees mijn gastenboek |
U bent bezoeker |
 Schrijf in mijn gastenboek |